No problem in The Gambia

Once we go black, we'll be back

2011-05-09T09:58:00.001-07:00

Na 3 maanden, 86 dagen, 2064 uren, 123840 minuten of 7430400 seconden komen we terug naar huis.
Wist je dat:
-we nieuwe buren hebben. Een oude Britse vrouw met een jonge Gambiaan.
-we meer last hebben van vlooien dan van muggen.
-we zin hebben in Belgisch eten.
-we donderdag om 16u40 landen in Zaventem.
-we casava, de sterrenhemel, sweet potatoes, palmolie, mango's, greanut cookies, baobabjuice, het strand, de zon, het chillen, bushtaxi's, Afrikaanse gerechten en elkaar zullen missen.
-het tijd vinden om naar huis te gaan.

Bedankt om onze blog te volgen.
Tot in België!
Hanne, Loes, Jonas en Tom

Fish Domoda – 08/05

2011-05-09T09:57:00.000-07:00

Na een heel korte nacht nemen we afscheid van Aïsha en Sulayman. We maken samen fish domoda en baobabjuice.

www.clubduplex.gm – 07/05

2011-05-09T09:52:00.000-07:00

Als we in Gambia uitgaan, doen we het goed. We zetten het feest op gang en sluiten het ook af!

Waar is Tom?

The moment of truth – 02/05 --> 06/05

2011-05-09T09:50:00.000-07:00

Deze week zullen we de leerkrachten observeren. Zij moeten lesgeven terwijl wij vanaf de zijlijn toekijken. Zullen de leerkrachten ons verrassen en zal de school goed draaien? Of is al ons werk voor niets geweest?

Zondagavond bereiden we ons mentaal voor op een weekje school na twee weken vakantie. Er zijn echter geruchten dat het maandag public holiday is. Vanaf 22u is er weer elektriciteit en kan Modou het nieuws bekijken op tv om dit te bevestigen. Mentale voorbereiding voor niets.
Dinsdagochtend, 9u, de schoolbel rinkelt op tijd. Goed begonnen is half gewonnen. De leerkrachten doen wat we van hen verwachten. Hanne, Loes en Jonas observeren in de klassen, Tom volgt de lessen PE op. Op het einde van elke dag geven we feedback. We zijn niet verrast door wat ze doen, maar wel tevreden met de evolutie van de school. Er is structuur en meer stiptheid in tegenstelling tot de complete chaos 3 maand geleden.
De hoekenkamer is geschilderd maar nog niet ingericht. Wij werken hieraan verder en introduceren de hoekenkamer aan de leerkrachten. Dit is de nieuwe weekplanning:

Vrijdag nemen de leerkrachten en de kindjes uitgebreid afscheid van ons. Ze zingen bijna een uur lang liedjes. Na het zingen worden er klasfoto's en een schoolfoto genomen:

Op de meeting bespreken we het verloop van deze week en maken we kennis met Isatou Joof Sagnia. Zij is de headteacher van een lagere school en zal de leerkrachten begeleiden bij het lesgeven en onverwachte bezoekjes brengen.

Home sweet home - 27/04

2011-04-29T05:53:00.000-07:00

Moe maar voldaan keren we terug naar huis. Aangezien we ongeveer 250km van huis zitten, zal dit heel de dag in beslag nemen. Na het ontbijt nemen we afscheid van Banna en Adam. We reizen terug via het noorden van het land en moeten dus eerst de ferrie nemen. In Janjangbureh ontmoeten we Muhammed, hij woont in Kerr Sering en wil ons meenemen met zijn jeep. We zitten met 7 opgepropt in de jeep, de sfeer zit goed!
http://www.youtube.com/watch?v=EsSFaR2Ycb4
Op de ferrie van Barra naar Banjul zien we enkele dolfijnen (helaas geen foto's). Enkele sfeerbeelden:

Om 17u komen we aan in Kololi, het voelt aan als “thuiskomen”.

Hippopotami – 26/04

2011-04-29T05:44:00.000-07:00

Janjangbureh is een klein plaatsje met ongeveer 3000 inwoners. Het ligt op Janjangbureh Island en het is tevens de hoofdstad van de division. Het was de tweede Britse nederzetting in Gambia en jarenlang, na Banjul, de tweede belangrijkste plaats in Gambia. In de tijd van de slavenhandel was het van enorme ecomische betekenis. De ligging maakte het over water gemakkelijk bereikbaar. Janjangbureh raakt geleidelijk aan in verval. De Transgambia Highway heeft de economische betekenis van de plaats in hoog tempo verminderd.
Schooltje in Janjangbureh:

In de voormiddag bezoeken we enkele historische plaatsten. We weten al dat enkele van deze bezienswaardigheden geen enkele historische betekenis hebben maar uitgevonden zijn om toeristen geld af te troggelen. Dit zorgt voor de nodige humor bij deze plaatsen...
Bij Cherno eten we Suppa (of zoiets), een gerecht met rijs, okrabonen en geitenvlees.
Na de lunch vertrekken we met Banna's boot downstream. Adam en Cherno vergezellen ons.

We gaan hippo's spotten. Onderweg zien we prachtige fauna en flora. Enja, we zien ook hippo's. We are one of the lucky ones.

Hippo:

Op de terugweg gaan we even aan land om mango's te plukken. Mmmmmmango!

Adventure is out there – 25/04

2011-04-29T05:33:00.000-07:00

We staan op om half acht. Onze gids staat al op ons te wachten. Aangezien we niet terugkeren naar het hoofdkwartier moeten we onze bagage meesleuren door het park.

Na een trektocht van 3 uur komen we uitgehonderd en uitgedroogd aan in Dumbuntu.

Wat volgt is een rit van 150 km naar JanJangBureh (Georgetown). Spanning en avontuur op de bushtaxi: lang wachten, verschroeiende hitte (bus scheerschuim ontploft), panne, irritante Nietcoenjoels en kotsende medereizigers. Na 5 helse uren komen we aan in Georgetown. Een Gambiaan die we onderweg ontmoeten (Cherno) brengt ons naar Talamanca Lodge, gelegen aan de Gambia River.

We worden hier heel goed ontvangen door Banna, de uitbater. Een kleine tweepersoonskamer is D200 per nacht. We mogen met 4 in 1 kamer slapen.
We snakken naar afkoeling, tijd voor een koude douche. Helaas, het water is warm. We zweten verder onder de douche. Puf puf.
Banna brengt ons met zijn bootje naar de overkant van het water.

Vanop het bootje zien we kleine lichtjes in de verte. Het blijken kaarsen te zijn die ons leiden naar een buffettafel. We dineren bij kaarslicht onder de sterretjes.
Voor we gaan slapen ontmoeten we Adam, een Canadees die werkt in Zuid-Korea. Samen met hem drinken we nog een Julbrewke.
Het wordt alweer een hete nacht. Zucht.

Dawn of the dead – 24/04

2011-04-29T05:23:00.000-07:00

Na weinig of geen nachtrust en met een borrelende maag brengen we met Suleyman een bezoekje aan de Bwiamese vissers.

Next stop: Kiang West National Park, dit blijkt niet zo simpel te zijn. Na 2 uur wachten op de mainroad geraken we eindelijk aan vervoer.

Twee Libanezen droppen ons aan een checkpoint. Vandaar reizen we in een overvolle (35 personen!) bushtaxi verder naar het boerenhol Dumbuntu.

Even chillen in een compound. We kopen een zak rijst voor de familie van de compound waar we bekomen van de hete, stoffige rit.

Daar krijgen we rijst met stoofvlees van Sukutu, de buurvrouw.

Zij blijkt in Kiang National Park te werken en regelt voor ons een gids.
Daar bovenop zorgt ze ervoor dat we gratis kunnen overnachten in het park, het wordt een bewogen nacht!
Deze keer geen luide muziek in Kiang National Park aka Zombieland, wel: spinnenwebben, rattenkeutels, bergen stof, kriebelbeestjes, verlaten gebouwen, koeien, apen, zombies, oranje water, vleermuizen, ...

It began in Africa- ca- ca – 23/04

2011-04-29T05:13:00.000-07:00

Na een weekje chillen zoeken we het avontuur op. We plannen niets op voorhand maar bekijken alles dag per dag. Ten laatste zondag moeten we terug in Kololie zijn. Niets moet, alles mag.
We nemen de eerste, beste bushtaxi naar Serrekunda. Daar nemen we de bushtaxi naar Brikama en van daaruit rijden we naar Bwiam, een dorpje aan een zijrivier van de Gambia rivier. Op deze bushtaxi ontmoeten we Jibou. Hij hoort dat we op zoek zijn naar een plaats om te overnachten en biedt ons een slaapplaats aan bij hem thuis. Hij woont in een familiecompound, we ontmoeten zijn mama, vrouw, zus en de kindjes. We worden hartelijk ontvangen en mogen meteen mee lunchen.

Achteraf blijkt dat ze ons hun avondmaal hebben gegeven dus gaan we met behulp van een locale jongen (Suleyman) rijst, aardappelen, eieren, olie en ajuinen kopen.
Ondertussen ontmoeten we ook zijn familie en brengen een bezoek aan het ziekenhuis (alweer niet zo eenvoudig om binnen te geraken).
Bij zonsondergang kijken we samen met Jibou naar een voetbalmatch tussen 2 Gambiaanse dorpjes.

's Avonds krijgen we een omelet met frietjes en kijken met de ganse familie naar een filmpje (de generator maakt meer lawaai dan de film zelf).

We instaleren ons onder de sterrenhemel, klaar om in te dommelen... NOT!

De winnende ploeg houdt nog een dik reggaefeestje tot in de vroege uurtjes vlak naast onze compound. Rastaman vibration!

Time to chill – 18/04

2011-04-20T04:31:00.000-07:00

Na 2 werkmaanden is het tijd om te chillen! We hebben 2 weken paasvakantie. De eerste week zullen we hangen, zitten, liggen, zonnen, zwemmen, pitten, relaxen, snoozen, uitslapen,... De tweede week trekken we landinwaarts om The Gambia te ontdekken. De trouwe lezers zullen daarom 2 weken niets van ons horen.

It's a problemfree philosophy, Hakuna Matata!

Mangroves, water en een kano – 15/04

2011-04-20T04:28:00.000-07:00

Vrijdag is er geen school, de perfecte gelegenheid om een uitstapje te maken. Samen met de oudjes zoeken we het avontuur op. We belanden in Lamin lodge, hier huren we een kano voor 2 uur, inclusief 2 gespierde zwarten. Wat we zien: oesters, vogels, water, oesterwijven, zand, olifantenbomen, krabben, mangroves, palmbomen, mango's, pinguins, Amerikanen, zon, weekdieren...

In de namiddag gaan we naar Tanji. We bezoeken daar het vissersstrand.

Hakuna matata – 11/04 -> 14/04

2011-04-20T04:22:00.000-07:00

It means no worries...

Introductie thema dieren: toneeltje door de leerkrachten

Lessen rond dit thema:

-snakeboard

-leerwandeling

-expressief bewegen (P.E.)

Afsluiter thema dieren: The Lion King op groot scherm

Pancakes – wachten op elektriciteit

Tubabinvasion: pedagogische begeleiding (Picca), ouders en klusjesteam

Party at Modou's: djembé's, julbrew, chicken yasa, diavoorstelling and lots of tubabs

Tom Juice

We are having sports day - 04/04 -> 08/04

2011-04-20T04:11:00.000-07:00

Op de vorige meeting is besloten dat het thema van deze week geld is.

Hanne en Loes staan deze week weer in level 1. Aangezien de leerkrachten van level 1 vorige week niets rond voeding hebben gedaan, herhalen ze dit thema (mits enkele aanpassingen) met hen.

Jonas werkt in level 3 rond geld, we merken dat dit in level 2 niet gebeurt.

Deze week krijgen we bezoek, de mensen van Picca komen verder aan het schooltje werken.

Ze plaatsen nieuwe toiletten, bouwen een hoekenkamer, werken aan een logeerkamer, ...

We gaan dinsdagmiddag met onze ingezamelde centjes materiaal kopen. Het schooltje is nu ook voorzien van stiften, lijm, plakband, scharen, papier, bordenwissers en een nietjesmachine.

Donderdag is het sportdag. We delen de kinderen op in 8 groepen, verspreid over 2 speelvelden.

De verschillende posten zijn: touwtrekken, bowling, tikkertje, voetbal, hindernissenparcoer, kringspelen, penalty shoot-out en dassenroof. Iedereen was heel enthousiast, de kindjes amuseren zich.

We merken dat de leerkrachten onze tips wel toepassen, maar zelf heel weinig inbreng hebben.

Onze grootste vrees is dat veel van ons werk verloren zal gaan als we huiswaarts keren.

Wist je dat:

-de tijd hier vliegt

-we inventief worden in het beleggen van onze tapalapa: bouillonblokjes, aardappel, tomatensaus, ei, bonen, banaan, suiker, cocosnoot, ...

-we het eten hier beu zijn

-er elke zondag een reggaefeest is op het strand

Pret op het strand – 03/04

2011-04-20T04:01:00.000-07:00

We nemen Kaddie en Modou Lamin mee naar het strand. We spelen in het water, met de bal en in het zand. Fun!

s' Avonds eten we zelfgemaakte chicken domoda met aardappelen. Mmmmmmmmmmmmmmm...

O dierbaar België – 02/04

2011-04-20T03:56:00.000-07:00

We verwachten de leerkrachten om 12u voor frietjes met kip en sla. Aïsha en Alagie komen aan om 13u, de anderen komen aan om 16u30. Ook Modou, Mariama en de kinderen smullen mee. De frietjes vallen in de smaak.

I like to eat, eat, eat ... – 28/03 –> 01/04

2011-04-06T06:45:00.000-07:00

... mango's and papaya's. Deze week draait alles rond voeding.
Hanne en Loes staan deze week in level 2. Jonas werkt verder in level 3. Net zoals vorige week poetsen de kinderen ook deze week hun tanden. Ondertussen weten ze al goed hoe het moet, het wordt een routine.
We beginnen met een kringgesprek over voeding in het algemeen. Er wordt gepraat over gezonde en ongezonde voeding. Later op de week werken we vooral rond fruit. We leren de kinderen de namen van het fruit aan in het Engels en oefenen dit al spelend in: memory, bingo, tracen van fruit, proeven/beschrijven van fruit, liedje en voorlezen.

Tijdens de les PE laat Tom de kindjes touwtrekken. Hierrond worden verschillende spelletjes gespeeld. Samen met Sulayman werkt hij ook verder aan de leraarskamer. Eindelijk orde in de chaos, opgeruimd staat netjes.

Het pronkstuk van deze week is een zelfgemaakt verhaal, naar aanleiding van het thema hygiëne en voeding.

Happy birthday Sulayman – 27/03

2011-04-02T11:34:00.000-07:00

Sulayman is deze week verjaard en nodigt ons uit om bij hem te gaan eten. We eten domodo met kip, visballen, (zoete) aardappelen en rijst. Tom leert thee maken zoals alleen Gambiaanse mannen dat kunnen. We krijgen allemaal Gambiaanse namen van Sulaymans broer:
Hanne: Mariama
Loes: Awa
Tom: Modou
Jonas: Abdulai
Het wordt een gezellige namiddag.

Clean, clean, clean your teeth – 22/03 –> 25/03

2011-04-02T11:23:00.000-07:00

Vanaf vandaag hebben alle kindjes hun eigen tandenborstel op school. Aan de hand van een liedje leren we de kinderen hoe ze hun tanden moeten poetsen.
Dit is het liedje (op de melodie van "row, row, row your boat"). Probeer maar eens:
Clean, clean, clean your teeth.
Clean them every daaaaaaaay.
Up and down, in and out.
That's the only way.
Voor level 1 en level 3 stellen we een vast weekrooster op met algemene vakken. De leerkrachten kunnen dan de lesonderwerpen zelf invullen.

Hanne en Loes wijzen de leerkrachten van level 1 erop dat het lesgeven in dit level heel speels moet verlopen. Ze geven hen een eerste opdracht: een handpop maken.
Zowel in level 1 als level 3 wordt basishygiëne aangeleerd (neus snuiten, lichaam wassen, haar wassen, tanden poetsen, handen wassen, ...)
Andere activiteiten in level 1 zijn: news time (praatronde), kalender, voorlezen, verhaal vertellen, getalbegrip tot 3, mapjes versieren, estafette en (zelfgemaakte) puzzels maken.

Jonas gaat voor level 3 naar een boekenwinkel om een handleiding voor een leesmethode. De leerlingen moeten al van in level 1 woorden spellen waarvan ze de betekenis niet kennen. De kinderen herhalen gewoon de letters (die niet hetzelfde zijn als de klanken) en zeggen dan gewoon het woord na zonder te beseffen wat het betekent. Deze methode om kinderen te leren lezen is fout, dit moet veranderen. Jonas gaat Kebba hierin begeleiden. In level 3 is het belangrijk dat kinderen kunnen lezen. Er wordt van hen verwacht dat ze dit kunnen voor ze naar primairy school gaan.

Alle kinderen kijken gefascineerd naar Tom terwijl hij op de speelplaats voetballen oppompt.
Tom laat de kinderen van level 1 oefeningen uitvoeren waarbij ze de bal aan elkaar moeten doorgeven. Makkelijker gezegd dan gedaan. Sommige kinderen kunnen zelfs geen bal vasthouden.
In level 2 geeft Tom estafettevormen waarbij de kinderen ballen moeten overbrengen.
De leerlingen van level 3 mogen zich uitleven in een voetbalmatch. Na de uren PE helpt Tom Sulayman met het inventariseren van het materiaal.

Het valt op dat enkele kinderen een grote mentale achterstand hebben. Deze kinderen worden gewoon als 'stupid' of 'stubborn' bestempeld.
Vrijdag gaan Hanne en Loes na school mee met Aïsha om baobabjuice te leren maken. Ze gaan samen naar het marktje en kneden erop los.

Sunset, of toch bijna... - 21/03

2011-03-26T10:39:00.000-07:00

Zoals afgesproken op de meeting spelen de kinderen de regels na. Het laatste uurtje introduceren we het thema hygiëne. Tom zal deze week werken rond balvaardigheid.
Nog voordat we willen koken, vertrekken we impulsief richting het strand. We zijn net te laat voor de zonsondergang, maar dit bederft de pret niet.

Diner at Aïsha's – 20/03

2011-03-26T10:34:00.000-07:00

In de voormiddag bakken we verder pannekoeken met een nieuwe gasfles. We geven enkele pannekoeken aan Modou en nemen de rest mee naar Aïsha. We zijn uitgenodigd om te lunchen bij haar thuis. Ze heeft voor ons een gerecht met vis klaargemaakt. We krijgen ook een emmer Baobabjuice mee naar huis. Het is een leuke en gezellige dag.
(foto's volgen nog)

Wist je dat :
- Lariama onze vensterbank vol kakt.
- er dieven hebben ingebroken en de gasfles van Mariama hebben gestolen.
- Alagie vrijdag getrouwd is en niet weet hoe zijn vrouw eruit ziet.

The fellowship of the tandenborstels – 19/03

2011-03-26T10:31:00.000-07:00

Terwijl de meisjes om ingrediënten gaan voor alweer een pannekoekenbak, vertrekken de jongens naar Serukunda om 204 tandenborstels en 20 tubes tandpasta.

Bij hun thuiskomst, rarara geen elektriciteit, beginnen we de pannekoeken te bakken in het donker. We nodigen Mariama, de kinderen en Baboucarr uit om mee pannekoeken te eten. Helaas kunnen we niet alles opbakken, het gas is op.

Mariama

Baboucarr

The teachers

2011-03-26T10:24:00.000-07:00

Omdat het altijd leuk is een gezicht op iemand te plakken, stellen we graag even de teachers aan jullie voor:

van links naar rechts:
Kebba (head teacher – level 3), Aïsha (level 2), Sulayman (administratie), Abbie (level 2), Matty (level 1), Fatou (level 1), Modou (coördinatie)
onderaan:
Alagie (conciërge)

17/03 - 18/03

2011-03-26T10:21:00.000-07:00

We zijn redelijk tevreden over gisteren en vandaag, er gebeuren geen noemenswaardige dingen en de leerkrachten zijn aanwezig.

Vandaag is het vrijdag en houden we zoals gewoonlijk een meeting.
We geven jullie graag de topics:
- De regels voor de kinderen zijn geïntroduceerd. de leerkrachten stellen voor om de leerlingen dit ook te laten spelen. We vinden dit ok maar denken dat de kinderen hiervoor nog te jong zijn. Benieuwd wat dit zal geven...
- Evaluatie van de march. We besluiten dat 1 dag oefenen voldoende is om te leren marcheren.
- We verduidelijken onze aanpak voor de komende weken (thema's, lesvoorbereidingen, feedback, ...).
- Modou spoort de leerkrachten aan meer Engels te praten tegen de leerlingen.
- We leggen de data vast voor workshops en voor de sportdag.
- We waarschuwen de leerkrachten dat er veel werk aan de winkel is.
Na school spreken we af met enkele Belgische studenten die lesgeven in de Swallow (een andere nursery school). We placeren samen een strandje en delen onze ervaringen en frustraties. Hanne mag gratis en voor niets een ritje maken met een paard, wat normaal D250 kost per half uur (belachelijk duur).

s' Avonds eten we bonen met tapalapa, gevolgd door een juwlbrewke.

Onze straat is soms een voetbalveld...

Here we go - 16/03

2011-03-20T13:52:00.000-07:00

Allright, tijd om er serieus in te vliegen! Vandaag beginnen onze lessen echt. We starten met een toneel voor alle klassen. Na het belsignaal en de line up laten we de leerlingen zitten. De speelplaats wordt gebruikt als scene. Voor elke regel spelen we een scetch (één over hoe het wél moet en één over hoe het niet moet). Tom en Jonas spelen leerkrachten, terwijl Hanne, Loes en de rest van het lerarencorps zich voordoen als leerlingen. Zowel de kindjes als de leerkrachten zijn héél enthousiast. Voor we het weten zijn er 2 lesuren voorbij.

Tijdens het 3de uur introduceren Hanne, Loes en Jonas het thema “het lichaam”. Tom werkt met Sulayman op de laptop (verslagen, mail, etc.).
13u, de eerste echte schooldag zit er op! We zijn tevreden over deze dag.
14u, we lopen op het marktje. We kopen 2 grote vissen bij een viswijf en groentjes bij groentewijven. Jammie!
Thuis aangekomen eten we tapalapa en een grapefruit of 2. De rest van de dag werken we aan onze lessen.

Citytrip naar Brikama – 15/03

2011-03-20T13:48:00.000-07:00

Na de Common Wealth is er vandaag geen school voor nursery schools en primairy schools. We nemen een bushtaxi naar Brikama, de derde grootst stad in Gambia.

Zo veel te zien, zo weinig tijd. We lopen door de markt naar Brikama's Health Centre. Hier wordt ons gevraagd geen foto's te nemen. Op het eerste zich lijkt dit geen ziekenhuis, maar eerder een grote compound. Alvorens het ziekenhuis te betreden moeten we toestemming vragen aan de hoofddokter. Voor zijn deur zitten tientallen vrouwen met kinderen te wachten op hulp. Alle gegevens worden bijgehouden op grote, met de hand geschreven tabellen die aan de muur hangen. We stellen ons voor en na een lang gesprek krijgen toestemming, op voorwaarde dat we niet alleen observeren maar ook verslag uitbrengen en hulp zoeken. We zijn allemaal onder indruk van de situatie. Het valt absoluut niet te vergelijken met ziekenhuizen bij ons. Van daar wandelen we naar het Brikama College. We worden rongeleid door een student van de lerarenopleiding. Op de campus zijn ook studentenkamers. De studenten kunnen deze kamers huren voor D50 per persoon per maand. Deze kamer moeten ze met drie delen. Aangezien veel studentes kinderen hebben, is er ook opvang voorzien.

Voor we terug naar huis gaan brengen we nog een bezoek aan de craft market, waar juwelen, beelden, jembés en andere voorwerpen uit hout vervaardigd worden. Voor de kraampjes zien we mannen aan het werk. Als je ooit Brikama bezoekt, is dit zeker een aanrader.

We passeren in Serekunda om eten te kopen voor 's avonds. Het wordt kip met veel te veel overschotjes van gisteren. Morgen begint het echte lesgeven, we hebben nog wat voorbereidingswerk.

Wist je dat:
- er papaya's en bananan in onze tuin groeien
- het openbaar vervoer hier veel goedkoper en sneller is dan in Belgie (90 eurocent voor een tripje met de bushtaxi naar Brikama en terug – 50km)
- dat we al een trui nodig hebben bij temperaturen onder 25°

Common Wealth – 14/03

2011-03-20T13:38:00.000-07:00

Feest! Met een stapel pannekoeken en een kom rijstpap wandelen we naar school. Wanneer we aankomen op school blijkt enkel Abby aanwezig te zijn. Blijkbaar moeten de kinderen vandaag niet op tijd zijn. Ze komen één voor één de school binnen, gekleed volgens de traditie van hun volksstam. De twee meest voorkomende stammen zijn Mandinka en Wolof. Veel meisjes dragen schelpjes of snoepjes in hun haar. De jongens dragen traditionele kledij of een kostuumpje.

Ze hebben allemaal een zakje met eten bij. Voor we aan het eten beginnen, wandelen we met de kinderen al zingend door de straten van Kerr Sering.

Terug op school worden de kinderen verdeeld over verschillende lokalen, etenstijd. Het is de bedoeling dat iedereen zijn eten deelt met anderen. We geven iedereen een stukje pannekoek en een lepel rijstpap. Het heeft iets weg van een potluck dinner.

Na school gaan we naar het marktje om eten. Daarna snel naar het politiebureau om onze verblijfgsvergunning te verlengen. Thuis werken we onze eerste lessen concreet uit en koken we mét elektriciteit, wat een luxe!

Pannekoekeuh! – 13/03

2011-03-20T13:24:00.000-07:00

Zondag rustdag. We slapen uit en gaan naar het strand. Morgen is het Common Wealth en dat zal gevierd worden op school. Naar gewoonte neemt iedereen dan iets mee om te eten. Wij bakken pannekoeken en maken rijstpap. Lookin' good:

Arachnofobia – 12/03

2011-03-20T13:19:00.000-07:00

Vroeg uit de veren. We nemen afscheid van Lariama die nog steeds aan onze deur zit.

Na 2 altijd leuke ritjes met de bushtaxi betreden we het Abuko National Park. We wandelen door het park, begeleid door the worst guide ever. Money well spend... Goed dat we afgeboden hebben!
Leeuwen, olifanten, giraffen en gnoe's zien we niet. Loes ziet wel een groene mamba, een heel giftige slang! Onze uitstap in een notendop: red monkeys, green monkeys, termietenheuvels, bavianen, mooie natuur, lianen, krokodillen (die we niet zien), antilopen, gieren, hyena's met een jong, parasietenbomen, vijvers, een aap die Jonas aanvalt, Hollanders, schildpadden, bomen, planten en veel soorten vogels. Het is een geslaagd uitstapje.

Als we terug thuis zijn doet Tom een leuke ontdekking. 8 poten, twee lijven, veel te veel ogen, 2 kaken en haar. Het nieuws slaat in als een bom. Jonas kan het niet aan. De spin is te groot voor woorden. Jonas roept de hulp in van Hanne, een echte heldin. Met een grote pot en een stuk karton kan ze de spin vangen en buiten zetten. Kicken! Jonas haalt opgelucht adem. Oef.

De rest van de namiddag spenderen we aan schoolwerk. We maken onder andere weeklijnen voor in de klas.
's Avonds eten we spaghetti bolognaise en drinken we julbrewkes onder de sterrenhemel.

Chicken Run – 11/03

2011-03-16T06:01:00.000-07:00

Na een relatief normale schooldag is er op vrijdag weer spanning en avontuur in de Picca Nursery School. Twee leerkrachten zijn afwezig. Abby gaf gisteren al aan dat ze zich waarschijnlijk vandaag niet zo goed zou voelen. Ze is dan ook afwezig. Tom gaat met haar klas naar het speelveld en speelt daar oversteekspelletjes. Hij keert terug met een bende stoffige aapjes. Ook Aïsha is afwezig door een sterfgeval in haar familie. Hanne en Loes gaan naar het speelveld en spelen daar Chinese voetbal en billenklets met de kindjes. Jonas observeert in de klas van Kebba. Het tweede uur wisselen Tom en Hanne en Loes van klas.
We krijgen bezoek van Han, een Vlaamse die zich inzet voor het onderwijs in Gambia. Ze brengt ons stilo's, papierblokken, wasco's en krijtjes. De First Aid Kit wordt goedgekeurd.
Na school vertrekt Fatu onaangekondigt. Kebba wil de meeting uitstellen omdat er nu drie leerkrachten afwezig zijn. Wij willen echter nog enkele dingen duidelijk maken. We stellen de regels voor de leerlingen voor en hoe we ze willen aanbrengen. Na de meeting spreken we Kebba aan over zijn functie als head teacher. We vinden dat hij zich strenger en kordater moet opstellen tegenover de andere leerkrachten. De leerkrachten hebben volgens ons nood aan een leider. Veel leerkrachten zijn niet stipt en houden zich niet aan de regels. Kebba reageert positief op ons advies en zal hiermee rekening houden...

Tegen de avond krijgen we onverwacht bezoek. Een klein kippetje dringt ons huis binnen en laat een boodschap achter op het bed van Jonas en Tom (op Jonas zijn kant). We zetten haar buiten, maar ze blijft aan onze deur zitten. Na een bescheiden name ceremony geven we haar de naam Lariama, genoemd naar Mariama (onze huisbazin) en Lariam (onze drug tegen malaria).

Na het eten drinken we nog wat Julbrews op ons terras. Joepie, weekend!

De langverwachte march – 08/03

2011-03-12T05:16:00.000-08:00

Eindelijk is het zover! We trekken onze Afrikaanse kleren aan en vertrekken naar het schooltje.

Van daar vertrekken we met een overvolle bus naar het stadium in Bakao.

Er zijn meer dan 100 nursery schools aanwezig voor dit evenement. Daar aangekomen gaat het er langzaam aan toe. Elke school wordt afzonderlijk naar binnen gelootst, wij zijn nr. 96.
Na 1,5u betreden we het stadium. Daar moeten we nog eens 3,5u wachten voor we beginnen te marcheren.
Alle kindjes staan al die tijd te wachten in de zon, het is dan ook niet verwonderlijk dat er kindjes flauwvallen en moeten overgeven.
Na 5u wachten in de zon is het grote moment aangebroken! We marcheren de volle tien minuten rond het stadium. Gelukkig hebben we daar enkele weken voor geoefend...
De kindjes zijn heel flink geweest, alle leerkrachten zijn trots.
Picca nursery school heeft zich van zijn beste kant laten zien.

Honger! Let's eat. Als we op het schooltje aankomen staat het feestmaal voor ons klaar.
Enkele mama's hebben heerlijk gekookt. We eten kip met pasta, en aardappelen, ondergedompeld in een ajuinensausje.

Oja, Tom wil via deze weg 'Ons madam' in de bloemetjes zetten op deze internationale vrouwendag.

Euhm... What's the plan? - 07/03

2011-03-11T02:18:00.000-08:00

Vandaag is de chaos compleet. Alles moet wijken voor de march. Het begint bij Abby die haar klas achterlaat om naar de kleermaker te gaan. Loes en Hanne nemen dan maar haar klas over. Ook Aïsha is afwezig. Kebba vraagt aan Tom of hij even kan overnemen. Het gaat van kwaad naar erger. Na de eerste break verzamelen de leerkrachten in de leraarskamer. De kinderen worden achtergelaten in hun klas. We weten niet goed wat er gebeurt en vragen wat ze van plan zijn.
De vrouwelijke leerkrachten gaan naar de markt om eten te kopen voor de march. We spreken Kebba hierover aan en zeggen hem dat ze dit niet zomaar kunnen doen. Na een gesprek met ons laat hij de kinderen naar huis gaan. Alweer. Kebba belooft ons dat alles na de march terug normaal zal verlopen. Tom en Jonas blijven nog even op school om pictogrammen te tekenen voor het schoolreglement. We zijn heel tevreden met het resultaat.

Ondertussen gaan Hanne en Loes naar de markt om groentjes en kip voor het avondeten. Thuis werken Tom en Jonas verder aan het schoolreglement. Loes en Hanne brainstormen over de inhoud en organisatie van de lessen in level 1.
We ontvellen de kip, snijden groentjes en koken spaghetti.

Voor de verandering valt de elektriciteit nog eens uit. Het wordt weer eten bij kaarslicht. Smullen maar.

Zwart van 't volk – 05/03

2011-03-06T09:59:00.000-08:00

Baboucarr komt ons vandaag ophalen om 11u voor een uitstapje naar Serukunda. We hebben dringend een échte schoolbel nodig. Ondertussen kopen we voor onszelf ook wat...
Net zoals de vorige keer kan je ook nu op de koppen lopen, 4 tubabs (= Wolof voor blanken) in een massa nitkungjuls (= Wolof voor zwarten). Hier enkele sfeerbeelden :

Voor de schoolbel neemt Babou ons mee naar een metaalbewerker. Na lang overleg wordt hier de schoolbel met de hand gemaakt.

Naast de schoolbel (en andere dingen) hebben we ook een radiootje op de kop kunnen tikken om de Afrikaanse sfeer in huis te brengen.
Matty, één van de teachers, is vandaag jarig. We zijn dan ook uitgenodigt op haar verjaardagsfeestje. Het feestje gaat door op een dakterras, voorzien van een live band. Er wordt meteen gedanst, de sfeer zit er in! Try this at home:

Let us pray – 04/03

2011-03-06T09:51:00.000-08:00

Het is vrijdag, we beginnen met assembly. De leerkrachten wijzen de kinderen erop dat ze er op de dag van de march netjes moeten uitzien om de reputatie van de school hoog te houden (haar netjes, proper uniform, witte sokken, zwarte schoenen, strikje in het haar voor de meisjes en allemaal een wit doekje om mee te wuiven naar de president). De kinderen moeten ook (heel lang) bidden voor een goed verloop van de march. Hierbij tokkelen de kinderen met hun vingers op hun voorhoofd.
Om half tien starten de lessen. Jonas en tom gaan naar het speelveld voor een kringspel. Hanne en Loes maken handafdrukken met de kinderen van Matty. Het tweede uur doorzoeken we het materiaal om inspiratie op te doen. Tom stelt samen met Sulayman een document op om verslagen van de meetings te maken en door te mailen.
Op de meeting stellen we een reglement op voor de kinderen. We stellen ook de werkmapjes voor de kinderen voor. De leerkrachten vinden dit een goed idee.
Hanne en Loes gaan na de meeting naar de tailer hun outfit halen voor de march. Hier alvast een teaser:

Heel af en toe genieten we van het Gambiaanse nachtleven...

03/03

2011-03-04T00:46:00.000-08:00

Vandaag wordt er wel lesgegeven, al weten we niet of de leerlingen er veel aan hebben.

De dag verloopt nogal chaotisch. Kebba is pas terug aanwezig als de lln naar huis gaan. We doen meerdere pogingen om te weten te komen wat de lln al gedaan hebben voor wij er waren. De leerkrachten blijven hier heel vaag over.
Met het materiaal dat we vinden hebben we ondertussen al concrete plannen:
Elke leerling voorzien van een werkmapje om zo het leerproces van elke leerling te volgen. We zouden de lln hun eigen map laten versieren. Wij probeerden het alvast eens uit:

Een werkmap aanleggen voor de leerkrachten en de toekomstige studenten. De werkmap zal alle structurele aanpassingen bevatten (weekplanning, reglement, budgetbeheer, ...).
Al onze lesvoorbereidingen per level bundelen in een boekje.
Na school komt Kebba langs bij ons thuis om even na te praten. We hebben het onder andere over onze plannen en ideeën. Hij lijkt enthousiast. Morgen zullen we alles bespreken op de vergadering.

's Avonds eten we Selfol (een soort brood) met bonen in tomatensaus, om de dag luchtig af te sluiten.

Ge moogt naar huis gaan – 2/3

2011-03-03T00:59:00.000-08:00

De weg naar school in beeld:

Het is de bedoeling dat we vandaag weer de lessen bijwonen.

Wanneer we aankomen in de school krijgen we te horen dat Kebba is opgenomen in het ziekenhuis. Niets aan de hand. Of toch? De leerkrachten willen Kebba zo snel mogelijk gaan bezoeken en de kinderen naar huis laten gaan. We vinden dit een vreemde beslissing maar we houden ons afzijdig.

Ze wachten nog op Suleyman voor ze de kinderen naar huis laten gaan. In afwachting vragen de leerkrachten geld aan de kinderen om bananen en sinaasappelen te kopen voor Kebba. Ja, bananen en sinaasappelen. Tijd om de kinderen naar huis te sturen. Of nee, eerst nog thee drinken en een broodje eten. Op weg naar de bushtaxi krijgen we een telefoontje van Kebba's familie: Kebba is al terug thuis. Blijkbaar is het toch niet zo ernstig. We vinden het dan ook niet nodig om hem te gaan bezoeken. De leerkrachten gaan hiermee akkoord. Jammer dat hierdoor een schooldag wegvalt voor de kinderen. Ook wij hebben hierdoor geen lessen kunnen bijwonen. Als Kebba morgen nog niet terug op school is, zullen we hem gaan bezoeken in de namiddag.

De eerste lessen – 29/2

2011-03-02T00:51:00.000-08:00

Zoals afgesproken wordt er enkel het eerste uur gemarcheerd, onder begeleiding van 2 leerkrachten. Er wordt opnieuw lesgegeven. Hanne en Loes nemen de klas van Matty over (zij is mee gaan marcheren) en spelen spelletjes op het veld. Het tweede en derde uur observeren ze in de klassen van level 1 en 2. Daaruit blijkt dat de kinderen heel veel moeten nazeggen en herhalen en dat de leekrachten veel concreter moeten werken. Tom en Jonas nemen de klas van Kebba over (hij is vandaag niet aanwezig op school). Het eerste uur nemen ze de klas mee naar het grote veld en spelen daar tikspelletjes. Ook de straatkinderen mogen meespelen. Het tweede en derde uur geeft Jonas les in de klas van Kebba. Tom trekt zich terug in het materiaalhok om alles te sorteren.
Eten. Strand. Eten. Chillen. Slapen.

One small step – 28/2

2011-03-02T00:49:00.000-08:00

Vanaf vandaag proberen we onze veranderingen langzaamaan door te voeren. Al snel blijkt dat dit niet eenvoudig zal zijn. Het lijkt alsof de afgesproken regels bij de leerkrachten niet echt zijn blijven hangen. In afwachting van een schoolbel trommelen we met een lepel op een kom. De lln in rijen laten staan na de bel is een hele opgave. Zoveel kinderen, zo weinig plaats! De lln van level 3 moeten alweer marcheren en wij moeten ons alweer ontfermen over alle andere kinderen. We vinden dat er dringend terug les moet gegeven worden, we hebben nog geen enkele les gezien. Tot nu toe stonden alle leerkrachten elke dag bij de kinderen die moeten marcheren terwijl wij de rest moesten opvangen. Ook hier moet verandering in komen. Na de les zoeken we samen met de leerkrachten een oplossing. Er wordt besloten dat er enkel nog deze week het eerste uur van de dag gemarcheerd mag worden, onder begeleiding van 2 leerkrachten ipv 4. Aan de andere kinderen moet gewoon lesgegeven worden. We zijn heel tevreden met deze beslissing. Iedereen wil vooruit.
Na school gaan we naar de lokale markt om vis, groentjes en aardappelen. We kuisen de vis nu helemaal zelf. Het wordt een lekker etentje, buiten op ons terras.

Slaapzacht.

The Big City – 26/2

2011-02-27T09:14:00.000-08:00

Vandaag hebben we om 10u met de teachers afgesproken. We gaan vandaag naar Serekunda. Voor de march willen de teachers in hetzelfde uniform marcheren, dus moeten we naar een kleermaker. Daarna gaan we samen Afrikaans koken. Volgens Gambiaanse gewoonte komen de teachers pas om 11u30 aan.
Loes en Hanne mogen mee naar de markt, Jonas en Tom moeten echter thuisblijven met de mannen.
Terwijl Tom en Jonas thuis wachten, crossen de meisje van het ene marktkraampje naar het andere.
Ze komen thuis met ajuinen, tomaten, aubergines, okra's, massa's mosterd, rijst, kip, blaadjes salade (of zoiets), kruidenmix, olie, pepers, look, etc.
Na 2uur koken beginnen onze maagjes te knorren, helaas nog een uurtje wachten... Om 15u30 kunnen we eindelijk eten, we spelen de maaltijd naar binnen met onze handen, lekkerrrr!

Met een vertraging van zes uur en half vertrekken we met de bushtaxi richting Serekunda. Massa's volk, verkopers, zakkenrollers, open riolen, stofwolken, vuilnis, bushtaxi's... Alles op elkaar gepropt. De rugzakken worden goed in de gaten gehouden. Er is ook geen tijd om foto's te nemen, dit zal een andere keer moeten...
Bij de stofwinkel is het een echte heksenketel, alles gaat enorm snel, niemand van ons kan goed volgen. Uiteindelijk kiezen de vrouwelijke leerkrachten een stofje, het is niet echt ons ding, maar we leggen er ons bij neer.
De kledij van de jongens en de kleedjes van de meisjes worden bij een verschillende kleermakers genaaid, dus splitsen we ons op.

Nadat onze maten zijn opgemeten, keren we terug naar huis.
Snel nog een terrasje placeren en gaan slapen.

First meeting -25/2

2011-02-27T09:09:00.000-08:00

Iedere maandag en vrijdag is er assembly, hierbij spreken de leerkrachten de kinderen toe en wordt er gebeden.

Kebba, de headteacher, wijst de kinderen erop dat ze hun papiertjes in de vuilbak moeten gooien.
Uit het niets vraagt hij ons om de kinderen toe te spreken. We weten niet echt wat we moeten zeggen.
Hierna gaan de kinderen per level naar een klas. Level 3 oefent alweer voor de March.
Jonas en Tom gaan met level 2 naar het speelveld en geven een estafetteles.
Het is een zeer actieve en leuke les.
Loes en Hanne blijven binnen met de kindjes van level 1 en bouwen verder op de woordjes van gisteren. De leerkrachten zijn tevreden.
Elke vrijdag na school is er meeting met alle leerkrachten. Deze eerste meeting is voor ons heel belangrijk.
We stellen enkele ideeën voor:
Nieuwe dagplanning (2 breaks van een half uur in plaats van 1 break van een uur)
Schoolbel (om meer duidelijkheid te brengen)
Toezichtrooster (2 leerkrachten per break in plaats van 1)
Budgetbeheer (we leggen uit hoe we ons ingezamelde geld willen besteden)
Tijdens de vergadering verloopt de communicatie niet altijd even vlot, maar alle begin is moeilijk.

Left, right, left, right... Swing your arms! -24/2

2011-02-27T09:06:00.000-08:00

Tom is er weer volledig klaar voor!
De kinderen van level 3 moeten opnieuw oefenen voor de march. Hanne en Loes gaan mee marcheren en swingen ook mee met hun arms.

Tom en Jonas nemen alle kinderen van level 1 mee naar het speelveld voor wat physical education (poging tot). In rijen staan lukt niet, dus laten we de kindjes een touw vasthouden om ze zo mee te nemen naar het speelveld. Jonas en Tom leggen alles met handen en voeten uit, aangezien de kindjes geen Engels verstaan. Het grote aantal leerlingen maakt het niet gemakkelijk, tel zelf maar.

Bij ons staan in de scholen snoepautomaten, hier zitten er lieve mama's die de kindjes voorzien van snacks.

Na de pauze nemen de jongens de leerlingen van level 2 mee naar het speelveld, terwijl de meisjes zich ontfermen over de kindjes van level 1.
Niet-schoolgaande kindjes kijken mee en helpen de jongens. We gaan hen soms bij de lessen PE proberen te betrekken.

Hanne en Loes proberen de kindjes het liedje “head shoulders knee and toes” aan te leren, hierbij ondervinden ze dat de kindjes gewoon alles herhalen, inclusief lichaamstaal, zonder te beseffen wat ze zeggen. Na 1 uurtje kent ongeveer de helft van de klas de begrippen. Het gaat een uitdaging worden.
Na het schoolwerk wassen we voor de eerste keer onze kleren, we doen dat op Afrikaanse wijze met onze poep naar achter.

Genoeg gechilled - 23/2

2011-02-27T08:57:00.000-08:00

Left, right, left, right... We blijven oefenen voor de march. Het marcheren en zingen wordt heel veel herhaald, héél veel... We trachten met de kinderen van de andere klassen spelletjes te spelen (enkel niveau 3 moet marcheren) en beseffen voor eerst voor welke opdracht we staan. Er is werk aan de winkel. De teachers hebben ons uitdrukkelijk gevraagd om hen te helpen.
Tom is vandaag niet op school, hij is ziek. De leerkrachten gaan na school mee om hem te bezoeken. We slaan een babbeltje en tonen foto's die we meegebracht hebben van thuis. Nadat de leerkrachten vertrokken zijn, maken we een kalender voor de school, ziehier het resultaat:

Als de leerkrachten terug weg zijn bespreken we wat onze bijdrage kan zijn voor de school op vlak van organisatie en lesgeven. Deze puntjes zullen we vrijdag voorleggen op de meeting (iedere vrijdag is er een vergadering waarbij de leerkrachten samenzitten om de werkpunten en positieve punten te bespreken).

The Gambia, our homeland - 22/2

2011-02-24T03:41:00.000-08:00

Vandaag eindelijk terug naar het schooltje. Fatou, één van de leerkrachten, was niet aanwezig omdat ze een abces heeft in haar mond.
De kinderen moeten de hele dag oefenen voor de March op 8 maart.
We marcheren samen met de kinderen door de straten, en oefenen de liedjes.
Ook het volkslied moet ingeoefend worden, we vragen aan de leerkrachten om het lied op te schrijven zodat we het kunnen meezingen:
For the Gambia, our homeland,
we strive and work and pray.
That all may live in unity,
freedom and peace each day.
Let justice guide our actions,
towards the common goods.
and join our divers-peoples
to prove man's brotherhood.
We pledge our firm allegiance,
our promise we renew.
Keep us great God of nations
to The Gambia ever true.
We blijven nog even na om de nieuwe leerkracht, Abby, te helpen bij het inrichten van haar klas.
Het is een heel warme dag vandaag, de jongens blijven binnen en doen het rustig aan.
Hanne en Loes gaan met de frisbee naar het strand.
Vanavond eten we restjes van de dagen voordien.

The Wild Monkey - 21/2

2011-02-24T03:35:00.000-08:00

Terwijl Hanne en Jonas naar het internetcafé gaan verbreken Loes en Tom hun record spelenmetdestrandbalzonderdatdebalopdegrondvalt.
Tijd voor een nameceremony. Het kind is van de zus van een van de leerkrachten en wordt Malik genoemd.

Deze keer gaat het er veel rustiger aan toe en moeten we niet zoveel eten. We spelen met de kindjes en kijken naar andere kinderen die gevoed worden.

Alweer moeten we wachten op de moeder omdat ze zich aan het opmaken is. We zoeken haar op en geven haar ons cadeau terwijl ook zij haar pasgeboren kind eten geeft. Beetje ongemakkelijk voor ons, zeker omdat ze erop aandringt dat we een foto nemen van haar.

Onderweg naar huis zien we een groepje kinderen trommelen en dansen.
Filmpje volgt nog!
Thuis hebben we tijd om nog een beetje te jungelspeeden. Hanne wint, Tom verliest.
Als we beginnen koken valt de elektriciteit weer uit. Koken zonder licht is niet simpel maar we worden het gewoon.
Matty, een van de leerkrachten, heeft ons uitgenodigd om naar haar dansoptreden te gaan kijken in The Wild Monkey. De dansers worden begeleid door een groep djembéspelers. We genieten van een opzwepend spektakel. We dansen ook zelf even mee. Hanne en Loes hebben touche.
Jammer dat we de geur van het mannenzweet niet kunnen opnemen.

Ons adres

2011-02-21T04:55:00.000-08:00

Modou Ceesay
c/o Loes Cools/ Hanne Deceuninck/ Jonas Vandenberghe/ Tom Van Camp
P.O.Box 2515
Serekunda
The Gambia
West Africa

Chill'n

2011-02-21T04:49:00.000-08:00

Hanne en Loes halen tapalapa's met choco in de conrnershop. De jongens chillen ondertussen een beetje ... We ontbijten en smeren de rest van de broden om mee te nemen naar het strand. Opt gemak slenteren we naar het Senegambia Hotel om daar rustig wat baantjes te trekken. Helaas worden we betrapt en weggestuurd nog voor we ons uitgekleed hebben. Baantjes trekken zit er niet meer in. We besluiten om dan maar wat te gaan chillen op het strand.

Ook daar zijn we niet gewenst. Het kost blijkbaar 300 dalasis om op dat stuk strand te kunnen liggen.
We geven niet op en proberen nog eens een zwembad te crashen in het Kairobu Hotel ernaast. Daar worden we al tegengehouden voor we het zwembad bereiken. Misschien vallen we teveel op door onze rugzakken en door onze leeftijd. Chillen wordt ons blijkbaar niet gegund.
Derde keer, goede keer! We besluiten onze tactiek aan te passen: we gaan rechtstreeks naar de poolbar en bestellen daar een drankje.

Daarna kruipen we nonchalant in het zwembad en dobberen daar een beetje rond. Chill.

Tussendoor gaan we ook nog relaxen op het strand.
Jammer genoeg moeten er nog boodschappen gedaan worden. Om onze krachten te sparen splitsen we ons in twee teams.
Team 1: Hanne en Jonas gaan groentjes halen. Het kraampje blijkt veel verder dan gedacht. Niet
chill! Team 2: Tom en Loes gaan water halen en brengen dat naar huis. Ook niet chill!
Jonas zijn haar moet dringend wat korter. Hij gaat samen met Loes en Tom naar de Barbershop.

Ondertussen begint Hanne aan de spaghetti bolognaise. We eten om 7u met een glaasje rode wijn. Chill.
Het valt ons op dat chillen echt vermoeiend is. Misschien moeten we morgen eens wat meer relaxen.

Extraordinairy VIP

2011-02-21T04:43:00.000-08:00

Vanmorgen eens kunnen uitslapen... Heerlijk!
Loes is jarig vandaag, hiep hiep HOERA! We gaan samen naar de corner shop.
Ter gelegenheid van deze dag kopen we voor de eerste keer tapala met choco.
We maken ons klaar om naar het strand te gaan, Gambian style.
Om naar het strand te gaan kiezen we de korste weg, hiervoor moeten we door een hotel slenteren.

We verlaten hiermee even het echte Gambia en komen terecht in een paradijs vol apen, gieren, palmbomen, zwembaden, tennispleinen, pingpongtafels, volleybalvelden, restaurants, cocktailbars, animatoren, strandstoelen, zonnebrilverkopers en verbrande en verrimpelde toeristen.
Insmeren en de zee in, gaan spelen met de golven. Na het zwemmen leggen we ons nog even op het strand, tijd om te chillen.
Daarna tapalapa' op het strand en een gezond stukje fruit uit de orange garden van Baboucarr.
We spoelen het zand weg onder de douche en nemen een duik in het zwembad van het hotel.

's Avonds aperitieven we op ons terrasje op Loes haar gezondheid.

We vieren verder op restaurant met domoda, benatachin (of zoiets) en Jul Brew (of zoiets), een Gambiaans biertje.

Happy Tom, de ober, kroont ons tot extraordinairy VIP's en hoopt ons terug te zien (duh).

To eat or not to eat (to eat!) - 18/02

2011-02-19T09:22:00.000-08:00

De wekker gaat af om 8u omdat Baboucarr ons komt halen om 9u. Uiteindelijk vertrekken we pas om 10u. Hij neemt ons mee naar een traditionele “name ceremony”.We gaan met de “bushtaxi” via Serrekunda naar Sokuta. Onderweg wordt het spannend, de bushtaxi moet een stel vechtende stieren ontwijken.

Baboucarr stelt ons voor aan de vader van het kind, aan hem geven we ons zelfgemaakt geschenk. Hij kijkt er niet naar, maar verfrommelt het en steekt het in zijn zak. Op de moeder moeten we nog wachten tot 18u, zij zit nog in het beautysalon.

Het kind wordt naar buiten gebracht, haar haar wordt ritueel afgeschoren (het kind is reeds 1 week oud, alvorens zij een naam krijgt) door een oude man met bevende handen. Tijdens dit ritueel zingen enkele opgemaakte vrouwen vreemde liedjes, het is enorm chaotisch en vooral luid!

Na het gezang komen de zingende vrouwen om geld vragen, blijkbaar is dit de gewoonte. We zeggen dat we al geld gegeven hebben, maar ze begrijpen ons niet en worden boos. Babou vertelt ons dat we niets moeten geven, hier kunnen de vrouwen duidelijk niet om lachen. Ze kijken boos en vervloeken ons... Ach ja. Er wordt een geit geslacht, deze zal later op ons bord verschijnen.

Na lang wachten wordt ons een ontbijt aangeboden: “porrage” (of zoiets), een papje van rijst, suiker, mais, melk en bloem. Lekker maar eentonig en véél te véél, toch moeten we alles opeten. Dit wordt de rode draad doorheen deze dag.
Het is bijna 14u, Babou stelt voor om met hem de moskee te bezoeken. Tijdens het bidden moeten we wachten bij zijn zus op enkele meters van de moskee,in en rond de moskee zitten er honderden gelovigen te bidden. Na het gebed lopen we rond de moskee en door een lokaal marktje.

Op de terugweg naar de ceremonie brengen we een bezoek aan de “medical post” van Sokuta. Daar krijgen we een rondleiding in de materniteitskliniek (het moederhuis dus).
Terug op het feest krijgen we onze 2de maaltijd: “binatagine” (of zoiets), pikant gekruide couscous. We krijgen een schotel met vis en een schotel met kip, deze krijgen we amper op. We zitten bomvol wanneer ze een 3de schotel op tafel zetten en erop staan dat we deze ook opeten. We verleggen onze grenzen en proppen ons nog wat voller.

Om het verteren te bevorderen neemt Babou ons mee naar de “orange garden”, hier verzamelen we 2 rugzakken vol fruit.
We komen terug en krijgen een papje voorgeschoteld dat er echt niet meer bij kan, we geven het dan ook stiekem aan kindjes die het wel binnenkrijgen. We vinden het tijd om huiswaarts te keren, maar Babou staat erop dat we eerst de kip nog proeven, neeeee! In afwachting van de kip krijgt Hanne een huwelijksaanzoek van een knappe soldaat. Om dit te vermijden in de toekomst zullen we vertellen dat we koppels zijn.
Tijd voor de laatste maaltijd: salade met kip en aardappelen.. Puf puf...
Het feest barst los als wij op het punt staan te vertrekken, snel een danske placeren en wegwezen.

Welcome teachers, welcome friends - 17/02

2011-02-18T08:33:00.000-08:00

De wekker gaat af om 7u. De jongens gaan naar de cornershop om tapalapa's en maken kennis met de straathonden. We betalen 15 dalasis voor 3 tapalapa's. 1 euro is 37 dalasis, you do the math. We eten en maken ons klaar om naar de school te vertrekken. Spannend! De kinderen en leerkrachten verwelkomen ons met verschillende liedjes. We begrijpen wel niet altijd wat er gezongen wordt. Suleyman, de secretaris van de school, geeft ons een rondleiding en we zien dat het goed is. Voor we het weten hangt er aan elke vinger een trosje kinderen.

Na een bespreking met de leerkrachten brengen zij ons naar lokaal marktje waar we groenten, rijst en vis kopen. Beelden zeggen meer dan woorden:

De eerste ananas wordt versneden. Daarna is er nog wat tijd om te chillen en te hangen. Rond 18u beginnen we met het kuisen van de vis. Gelukkig krijgen we hulp van Baboucarr.

De gastank is leeg en er is geen elektriciteit. We moeten dus nog even wachten met koken. Modou komt ons uit de nood helpen en vervangt de gastank. We koken in het donker en eten bij kaarslicht, zo gezellig. Net voor we gaan slapen, springt het licht terug aan. Het is half 12. Slaapwel.

The smiling coast of Africa - 16/02

2011-02-18T08:23:00.000-08:00

de binnentuin
Na een korte nacht eten we ons eerste Afrikaans brood, tapalapa. We maken ons klaar (insmeren enzo) en vertrekken met de jeep naar het dorpje Senegambia. We wanen ons in een film als we door de stoffige straten rijden met wat reggae op de achtergrond. Kippen, honden, geiten, ezels, taxi's, paarden, jeeps, veel te bruine toeristen, marktkraampjes en veel zon maken een mooi plaatje. We wandelen verder en belanden met onze voeten in de zee. Terug thuis ontmoeten ze Baboucarr, onze eeuwig glimlachende gids. We gaan met hem op stap om de buurt te verkennen. Uiteindelijk slenteren we meer dan 3 uur door de straten van Kololi, Kotu en Bakatu om dan via het strand terug te keren.

deze foto zeker uitvergroten
Op het terras van een hotel genieten we van een drankje. Verder op het strand zien we grote golven, paardenstront, mooie schelpen, gespierde zwarte mannen, spannend zwembroeken en veel zand. Het ziet er paradijselijk uit. Helaas is het contrast heel groot als je verder het binnenland intrekt. 's Avonds bereiden we onze eerste maaltijd: omelet met tomaten en aardappelen.
We eten bij kaarslicht, heel romantisch.

Na het eten afwassen en nog wat chillen.

The Gambia by night

2011-02-17T03:21:00.000-08:00

Aankomst
Eindelijk aangekomen, het is 3u30! Snel alles uitpakken en slapen...
Ontvangen met een glimlach door Modou, onze huisbaas/ contactpersoon in the Gambia.
Onze bungalow is ok: 2 slaapkamers, een living, een keuken, een badkamer met douche (met daaronder een wc en een lavabo, de douche werkt niet dus we gaan voor het bekertje aan de lavabo)

Benieuwd wat morgen brengt!

Once we go black we might never come back ...

2011-02-13T13:02:00.000-08:00

Hallo,

Ons eerste bericht, woehoew!

Het feestje afgelopen vrijdag heeft veel centjes opgeleverd. Bedankt dat jullie er waren, het was de max!

Jaja, we zijn bijna weg ... Nog 2 keer slapen!

Tot later.